MOOI HÈ...ALLES

11 augustus

Laagscherend komt hij aanvliegen en landt op een drijvende ton niet ver van de boot. Een prachtige grote zwarte watervogel met een klein kuifje. Na een paar foto's van hem te hebben gemaakt, willen we de spanwijdte van zijn vleugels wel eens zien en klappen we in onze handen. Aalscholver spreidt zijn vleugels en stijgt op. Ik heb het fototoestel in handen, maar onder de indruk van de grote opvliegende watervogel, knip ik te laat. Geen foto dus.

Als ik even later weer kijk, spattert hij rond in het water. Wast hij zich? Dan stijgt hij op, cirkelt een poos boven de rivier, neemt een duikvlucht naar beneden, strijkt neer op een boei en droogt zijn vleugels.

 

Thuisgekomen zoek ik naar de symbolische betekenis van de aalscholver en lees:

De aalscholver staat symbool voor introspectie, gedachten, gevoelens en herinneringen worden het onderwerp van overdenkingen.

Deze watervogel is het vijfde dier, dat ik 'bij toeval' tegenkom. De laatste van mijn 'Big Five' en met zijn symboliek geeft hij prachtig aan wat deze safari mij heeft gebracht.

10 augustus

Natuurlijk kan ik schrijven over de dassen en vossen die op ons terrein wonen. Ze wonen er al jaren. Soms postten we – als de avond invalt – in de buurt van hun hol, in de hoop de dieren te kunnen observeren. Zo nu en dan wordt ons wachten beloond. Toevallig dat we vorige week totaal onverwacht, terwijl we in het schemerdonker op het avondterras koffie dronken, een das uit het bos zagen komen. Rustig waggelde het 'hondgrote' dier naar zijn hol onder het oude schuurtje.

Maar goed toen was ik nog niet op 'Big Five' expeditie. Nee, verrast door de dieren op mijn pad, is het vandaag een pad.

Ik ben aan het wieden in de tuin. In de hoek bij een muurtje ligt een hoopje dorre bladeren. Het beweegt. Nieuwsgierig naar de oorzaak, duw ik voorzichtig tegen de bladeren en een pad maakt zich uit de voeten. Dit doet me denken aan een paddenervaring uit mijn jeugd; een herinnering, die me tot ver in mijn volwassen jaren nog rillingen bezorgde.

( foto met dank aan internet)

 

Ik heb een hekel aan insecten. Kleine beestjes, kriebelbeestjes.

Al heel lang weet ik dat muggen dol op me zijn, nu weet ik dat teken het ook zijn.

Afgelopen twee weken heb ik drie keer een teek gehad. Op mijn linkerarm, mijn linkerbeen en mijn rechterooglid. Het lukte me niet de teek op mijn ooglid te verwijderen, moest ervoor naar de huisarts.

Al ben ik op safari, toch ben ik gewoon in mijn eigen tuin met deze nare steekbeestjes geconfronteerd. Ze hebben zich als het ware naar mijn top vijf van toevallige dieren 'gezogen'. Daar kan ik na drie beten in korte tijd niet omheen.

 

Een jaar of twee-drie geleden heb ik ook bezoek gehad van zo'n akelig 'vampierbeestje' . Dat leverde me een (ca 10 cm) ronde rode kring op en twee langdurige antibioticakuren.

Sindsdien heb ik het helemaal niet meer op die rotbeestjes en controleer mezelf goed, maar na iedere beet ben ik weer voor even wat huiverig.

Speurend naar wat juist is bij het verwijderen van een teek, stuitte ik op de volgende support.

 

Met de ‘Teek Away’ App op zak kunt u onbezorgd genieten in de buitenlucht. De teken-App is vanaf 1 augustus gratis te downloaden voor iOS (Apple) in de App Store en voor Android in de Play Store.

http://www.iphoneclub.nl/272240/teek-away-nederlandse-iphone-app-geeft-uitleg-bij-tekenbeet/

Een van de kippen van onze dochter (in Oregon) had moedergevoelens en was broeds. Ze beschouwde elk ei – ook die door haar zusjes werden gelegd - als van haar. Vastberaden zat ze op de eieren. Gisteren ontvingen we foto's van de kippen'draagmoeder' en haar kuikens. Ze hebben geen idee wie de ouders zijn, want kip Ilean deelt hok en wei met 4 zusjes en maar liefst 3 hanen. Vanmorgen ontvingen we het meest recente beeld: de zorgzame moeder koestert liefdevol een van haar kuikens. Voor mij is Ilean, terecht het tweede dier, dat ik spot tijdens mijn expeditie op zoek naar de ''Big Five' die mijn pad kruisen.

 

Deze week ben ik begonnen met de laatste etappe van mijn safari en ontdek ik welke vijf diersoorten door toeval mijn pad kruisen: mijn eigen 'Big Five'

 

Iedere zomer worden we wel ergens in huis verrast door het bezoek van zo'n fluoriserend groen insect. Maar in bed langs mijn hoofd...dat is toch schrikken.

Ineens is zij daar, de felgroene sprinkhaan. Als we haar willen pakken om haar terug naar buiten te brengen, vliegt ze telkens een aantal meters verderop. Voelt ze zich bedreigt?

Zou het de sprinkhaan van Toon Tellegen zijn en is zij hier om mij geluk te verkopen? Geluk...heb ik van en in mezelf al zoveel. Maar toch...nu ik erover nadenk...de sprinkhaan brengt me geluk. Ze is de eerste van mijn 'big five'

De foto, die ik maakte is niet duidelijk en doet geen recht aan de sprinkhaan en haar kleur. Op internet vond ik een betere afbeelding. Met dank aan de Sprinkhanenstudiegroep (www.nhgl.nl)

Nieuwe commentaren

14.12 | 11:11

Mooie foto zo aan het eind van de reis. Wat een rijkdom als je zo twee maanden in en met de natuur kan zijn, in en van de wereld.

...
08.12 | 10:02

Lieve Hans en Mirjam,
Wat een heel mooi eerbetoon aan Rob.
Hij zou er enorm van hebben genoten. Misschien heeft hij mee genoten met jullie.
Liefs

...
26.11 | 19:10

Mooie foto.
Lichtheid overal!!!!

...
25.11 | 08:45

Weer opnieuw zeer indrukwekkende foto’s en verhalen.
Magisch allemaal!

...