'LIGHT AND SHADOW'

HANS, BEWOGEN DOOR WAT HIJ ZIET.

"KIJK DAAR...

...HET HART VAN DE CANYON"

'CHIEF' HENRI.

DAG 20
1 NOVEMBER


'The thing about shadows is that they're not all darkness.You need to have light to have shadows. So just look for it.'
A. Meredith Walters in Light in the shadows'.

We zijn op weg van Kanab naar Antilope Canyon. We rijden nu al meer dan een week door woestijngebied, toch is het landschap telkens anders. Rotsen in allerlei vormen en kleuren, af en toe geel grasland, maar vooral droog gebied waar niets groeit en in de hele verre omtrek geen huis te zien. Af en toe ineens een nederzetting: een houten huis met vaak een mobil home erbij en meestal ook een verzameling auto's van vroeger en nu. We vragen ons af hoe je er toe komt om hier te gaan wonen, want in de verre omtrek is er echt helemaal niets.

Dag 20 en halverwege onze roadtrip laat ons onderweg mijmeren over toen...20 jaar geleden.
Ons leven zag er destijds heel anders uit. We woonden net een paar jaar in Overasselt. De verbouwing van de Tempel, die we met Jeannette en Henk bewonen was een heel eind klaar, maar we waren nog altijd druk bezig met de laatste loodjes. Froukje was bijna 15, Pleun 13, Florus 11 en Janne 8 jaar. Een gezellig druk gezin waar we van genoten, met vaak zoete inval van vriendjes en vriendinnetjes, maar wat ons, als we volop bezig waren met werk of weinig hadden geslapen, ook veel energie kostte.
Natuurlijk waren er de ups en down van het leven, maar wat hebben we van die tijd genoten.
De kampeervakanties van toen, met de kinderen, waren eigenlijk ook al een beetje trektochten.
We hebben altijd tussen de bedrijven door tijd voor ons samen ingeruimd. Dat ging niet vanzelf en loslaten was niet gemakkelijk. De eerste keer, Froukje was in goede handen bij Hanneke en Paul, was het nog allemaal nieuw. Maar ook later, de kinderen veilig wetend bij omama Tonny, Sil, Henk en Jeannette of Peter en Annette, was weggaan niet gemakkelijk. Eenmaal 'en route' maakte het rotgevoel plaats voor het genieten van het met ons tweeën zijn.
Later leerden we omgaan met loslaten op een heel ander niveau en nu ...ach we leren nog altijd.

Antilope Canyon, dat is het nu.
Onder begeleiding van een local Navajo gids ( hij heet Henry en lijkt als twee druppels water op 'the Chief' uit One Flew over the Cuckoo's Nest) gaan we per open pick-up naar de canyon. Wat volgt is een heftige rit door de rood stoffige woestijn en na zo'n 20 minuten komen we aan bij de canyon.

Upper Antilope Canyon is een slot canyon en dat betekent dat het een smalle kloof is met hoge verticale golvende wanden, die soms zo dicht bij elkaar staan dat je met gespreide armen beide wanden kunt aanraken.
De canyon werd in 1931 – opzoek naar een verdwaald schaap- ontdekt door het 12-jarige meisje Sue Tsosie. Haar volk, de Navajo Indianen, noemden de kloof
' Tse Bighanilini' , dat betekent 'de plaats waar water door rotsen stroomt' .
De Navajo’s hebben de vondst van de canyon jarenlang geheim gehouden. Upper Antilope Canyon ligt in een hoog, rood zandstenen plateau. Via een opening in de canyon gaan we naar binnen met chauffeur/gids Henry.

Voor de Navajo mensen is het binnengaan in Antilope canyon zoiets als het binnengaan van een kathedraal. Ze staan een moment stil om zich voor te bereiden op de stille vredigheid, die er in de canyon, (het binnenste van Moeder Aarde) is. Ook Henri doet dit en mompelt iets in eigen taal. Later als we door de canyon wandelen, zingt hij zo nu en dan een paar regels van een lied; ook dit om respect te tonen.

Als we nog buiten staan, kunnen we ons niet voorstellen dat de canyon van binnen zo'n wonderlijke magische ruimte is. We hebben het natuurlijk op plaatjes gezien, maar dit is werkelijk van overrompelende schoonheid. Prachtig golvende rode rotswanden die zo'n 140 ft. hoog zijn. Regen en wind hebben eigenaardige, intrigerende vormen geboetseerd. Volgens Henry heeft het regenwater in de stenen wanden een foto van zichzelf gemaakt.
De wanden staan inderdaad dicht tegen elkaar, maar we kunnen er nog net doorheen wandelen. Het zonlicht komt hier en daar de canyon binnen, valt op de bodem en de wanden van de canyon en tovert een spektakel van warme kleuren, een prachtig spel van licht en schaduw. Het is een en al 'flow', wat we zien.
Henry wijst ons op diverse mogelijkheden om mooie foto's te maken. Jammer dat het al 1 november is, de zon staat nu al laag, waardoor er minder lichtval in de canyon is. Gelukkig zijn we er rond het middaguur, zodat we toch nog een beetje lichtspel hebben, maar het blijft moeilijk om goede foto's te maken.
Ik merk dat ik niet de enige ben, die van alles ziet in de vormen van de rotsen. Henry wijst ons op een gezicht, een vlinder, een heks, president Abraham Lincoln en George Washington. En natuurlijk draait onze eigen fantasie ook weer op volle toeren.
Het mooist van al is toch het 'hart van de canyon', zo bijzonder!
Met opnieuw een betoverende ervaring in onze rugzak, ondergaan we de dollemansrit terug.

Gezandstraald... of is het geschubd... rijden we even later richting Flagstaff. Omdat het daar door de hoogte 's nachts behoorlijk vriest, rijden we maar 'even' door naar het lager gelegen Sedona. Het is al helemaal donker wanneer we daar eindelijk een mooie RV campground vinden. Ik moest er natuurlijk wel weer tol (beyond...) voor betalen.

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.

Karin Dekker | Antwoord 03.11.2013 11.25

Hans en Mirjam, de laatste dagen van jullie reis lezen brengt mij herinneringen van een ruime maand geleden. De stilte, deruimte en het wisselende landschap!

Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

14.12 | 11:11

Mooie foto zo aan het eind van de reis. Wat een rijkdom als je zo twee maanden in en met de natuur kan zijn, in en van de wereld.

...
08.12 | 10:02

Lieve Hans en Mirjam,
Wat een heel mooi eerbetoon aan Rob.
Hij zou er enorm van hebben genoten. Misschien heeft hij mee genoten met jullie.
Liefs

...
26.11 | 19:10

Mooie foto.
Lichtheid overal!!!!

...
25.11 | 08:45

Weer opnieuw zeer indrukwekkende foto’s en verhalen.
Magisch allemaal!

...
Je vindt deze pagina leuk