' TWO TICKETS TO PARADISE'

KAARTJE VAN ZION NATIONAL PARK, UTAH.

VIRGIN RIVER MET OP DE ACHTERGROND 'THE NARROWS'.

DAG 19
31 OKTOBER


'Got a surprise especially for you,
Something that both of us have always wanted to do.
We've waited so long, waited so long
I'm gonna take you on a trip so far from here,
I've got two tickets in my pocket, now baby, we're gonna disappear.
We've waited so long, waited so long
I've got two tickets to paradise,
Won't you pack your bags, we'll leave tonight,
I've got two tickets to Paradise'
Eddy Money


We beginnen iedere dag met een klein ritueel. We openen het doosje met liefs, pakken er een kaartje uit en lezen het aan elkaar voor. De ene dag doet Hans dat en de andere dag is het mijn beurt. Er zijn al veel lieve woorden en wensen voorbij gekomen.

Van Froukje naar Pleun onderweg. En zoals we vroeger ouders werden van Froukje, Pleun en daarna van Florus en Janne en daarbij onderweg veel ontdekten, veel door en van hen leerden en dit nog altijd doen, zo ontdekken we nu, onderweg van Froukje naar Pleun en straks weer huiswaarts naar Florus en Janne, opnieuw heel veel. Het leven is boeiend met bergen en dalen, zon en schaduw. Zo ook onze reis door het leven en nu door USA. Er zijn veel parallellen te trekken tussen beide reizen en we boffen enorm dat we dit allemaal samen mogen beleven. Al ben ik meer van het avontuur dan Hans, zonder hem ( zijn 'structuur') had ik toch veel dingen onderweg niet gedurfd. Zowel op onze levensreis als nu op deze van Froukje naar Pleun.

Gisterenmiddag bij de Toadstools ben ik vol vertrouwen, dat ik mijn angst voor hoogte (oftewel diepte) al aardig aan het overwinnen ben. Een paar uur later, kom ik erachter dat ik hier nog hard aan moet werken. De tocht naar Zion en vooral die naar de campground op de bodem van de canyon is voor mij werkelijk een bloedstollende ervaring, terwijl ik toch trouw mijn bloedverdunners slik. Nog buiten Zion rijden we omhoog langs diepe ravijnen en canyons, wat betekent dat we als we er zijn weer helemaal naar beneden moeten. Ik vind de weg af en toe akelig smal met veel scherpe bochten en niet goed afgeschermd. Ik zie echt overal beren op de weg, terwijl die hier toch alleen vooral 's-nachts te zien zijn.
Wat denk je Sil? Zou ik dan toch 'iets hebben overgehouden' aan onze Peru-ervaring, toen we onverwacht op een gammele ladder aan die steile wand hingen?
Nog pas gisteren praat ik mezelf moed in, omdat dit eigenlijk niks is vergeleken met dat hachelijke avontuur van toen. Het enige wat nu helpt, is dat Hans heel ontspannen is en rustigjes aan rijdt. Hij weet wat hij doet. Eigenlijk kan ik me daar aan overgeven, maar kennelijk zit er diep binnenin me een angst verborgen.

De prachtige kampeerplek, midden in de natuur op de bodem van de canyon, lost
alle benauwdheid echter weer snel op en al direct ervaren we dat we 'Two tickets to paradise' hebben ontvangen.
In het park kun je van een shuttlebus gebruik maken, om overal waar je wilt te komen. We stappen uit bij iedere halte om daar de omgeving te verkennen, lopen een aantal trails en genieten onder de warme najaarszon van het betoverende landschap.

Pas tegen vijven rijden we weer richting Page, omdat we Antilope Canyon nog te goed hebben. Vlak voor het donker wordt, besluiten we in Kanab een campstop te maken. We nemen een extra borrel, want het is Halloween en Björn (de lange lieve schat van Janne ) is jarig.

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.

Marianne | Antwoord 03.11.2013 09.27

Lieve Mir en Hans, wat een prachtige verhalen elke dag weer . En wat een schitterende foto,s! Nu op de helft van jullieavontuurlijke reis. Geniet!!!!!

rita | Antwoord 02.11.2013 00.29

Je beschrijft het zo mooi dat het is alsof ik er zelf bij ben, genieten dus en jullie ook. liefs rita

rita | Antwoord 02.11.2013 00.25

Lieve hans en mirjam, wat zijn jullie een prachtige reis aan het maken. Ik heb gisteravond in een adem tot en met dag 17 zitten lezen en fotoos kijken.

Sl | Antwoord 01.11.2013 21.27

Toen ik bang was moest jij stoer zijn.

Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

14.12 | 11:11

Mooie foto zo aan het eind van de reis. Wat een rijkdom als je zo twee maanden in en met de natuur kan zijn, in en van de wereld.

...
08.12 | 10:02

Lieve Hans en Mirjam,
Wat een heel mooi eerbetoon aan Rob.
Hij zou er enorm van hebben genoten. Misschien heeft hij mee genoten met jullie.
Liefs

...
26.11 | 19:10

Mooie foto.
Lichtheid overal!!!!

...
25.11 | 08:45

Weer opnieuw zeer indrukwekkende foto’s en verhalen.
Magisch allemaal!

...
Je vindt deze pagina leuk