'LITTLE INDIAN GIRL'

CHIMNEY ROCK: EEN DOOR WEER EN WIND IN DEZE VORM GESLEPEN ROTSFORMATIE, DIE ONS AAN DE 'TOR' VAN GLASTONBURY DOET DENKEN.

KUNST IN SEDONA - TIAQUEPAQUE.

'EL PATRON' IN TIAQUEPAQUE (MEXICAANSE KUNSTWIJK)

Dia de los Muertos

BELL ROCK.

ZONSONDERGANG BIJ BELL ROCK SEDONA.

MISS TEEN NAVAJO / INTERTRIBAL CEREMONIAL QUEEN: JAYCEE NEZ en haar vriendinnen.

MET JAYCEE EN HAAR MOEDER.

DAG 21
2 NOVEMBER

We zijn nu in Sedona en krijgen er al een aardige indruk van. De stad is er pas sinds 1902, ligt op zo'n 4500ft. En is omringd door rode bergen, wat een warme aanblik geeft.
Vroeger was dit land van de 'Red Canyons' eigendom van de Hopi Indianen. Nu wonen er, aan de huizen te zien, veel welgestelde mensen. Het is een aantrekkelijke plaats om te wonen. De natuur is overweldigend, het klimaat is droog en zonnig, maar niet te heet.
Mooi is dat de huizen zijn gebouwd van materiaal uit de streek. De kleuren variëren: veel rood, bruin, roodbruin, zandkleur en een enkele keer grijs. Daardoor gaan ze mooi in het landschap op.

Wat opvalt zijn de talrijke 'new-age-dingen', die worden aangeboden: winkeltjes, therapieën, cursussen, massages, vision quest, healing, een heel scala op het gebied van spiritualiteit. Ook is het hier een 'walhalla' voor kunst-en muziekliefhebbers. Het doet me denken aan Glastonbury in Zuidwest Engeland. Ik denk dat veel van de mensen die Sedona bezoeken, ook Glastonbury op hun lijstje hebben staan.

Sedona is bekend geworden doordat er verschillende vortexplekken in de omgeving zijn. Op die plaatsen is de vortex (spiralende, wervelende energie die door de aarde wordt afgegeven), duidelijk waarneembaar voor mensen, die daar gevoelig voor zijn. In deze omgeving zijn er 3 van zulke plekken en we besluiten er in ieder geval 2 te bezoeken. Voor vandaag betekent dit een wandeling bij 'Bell Rock' en morgen gaan we, voordat we onze route vervolgen, een trial lopen bij 'Boyton Canyon'.

In de ochtend verkennen we het stadje, koffie op een terrasje, mensen kijken en een wandeling door de diverse 'stadsdelen', waarbij we vooral genieten van de 'Mexicaanse hoek', waar de 'Dag van de doden' uitbundig wordt gevierd, met altaren, voedsel, muziek en lichtjes. Het is 2 - en gisteren dus 1 november: Allerzielen en Allerheiligen bij ons en voor Mexicanen is het dan 'Dia de los Muertos' (Dag van de doden ) het zijn Mexicaanse feest-en herdenkingsdagen. Men gelooft dat de zielen van kinderen op 1 november terugkeren naar de aarde en die van volwassenen op 2 november. Gedurende het hele jaar bereidt men zich erop voor en worden goederen verzameld, die aan de doden geofferd zullen worden. Er is vooral veel vreugde op deze dagen en echt feest.
Ik ken het bestaan van dit Mexicaanse herdenkingsfeest wel, maar dat is ook alles en het is een belevenis om hier nu iets meer van mee te krijgen.
Er hangt een ontspannen, gemoedelijke sfeer. Het is aangenaam weer, we slenteren wat en nemen alles goed in ons op.

En dan in de middag...de Bell Rock ervaring.
Een lekkere wandeling in de rode bergen. We lopen een 'loop' rond/op de Bell Rock. Hoewel er andere wandelaars zijn, is het er rustig. We horen vogels, krekels, een aantal geluiden, die we niet thuis kunnen brengen en af en toe de wind en toch is het er voornamelijk stil. Op onze rondwandeling op de berg, klauteren we niet helemaal omhoog naar de plek waar de vortex het meest krachtig is. Als het begint te schemeren, wandelen we, zonder dat we het hebben afgesproken, in stilte terug. Pas weer bij de RV praten we na over de vortex, de energie die daar voelbaar is: “ Wat heb jij ervaren?” Mijn lijf zindert licht. Is het de energie of komt het door de inspanning en de warmte? Tintelen mijn voeten zo aangenaam door het geklauter en de ferme stap of is het toch iets anders.... Doet er niet toe, we voelen ons allebei heel stil van binnen, vredig en fijn ontspannen en zijn het erover eens dat het een speciale wandeling was.

Maar daarmee is de dag nog niet ten einde. Op de parkeerplaats heb ik een hypermoderne Samsung mobiel gevonden. Nu maar hopen dat de eigenaar ons gaat bellen. De telefoon blijkt leeg te zijn, maar gelukkig heeft een van onze 'carchargers' de juiste usb maat en kunnen we de telefoon al rijdende opladen. En ja...even later hebben we contact en spreken we af op 'onze' campground. De mobiel blijkt van 'Miss Teen Navajo ' te zijn. Ze is als Miss Teen Navajo ook 'Inter-Tribal Indian Ceremonial Queen' en vertegenwoordigt een jaar lang de Navajojeugd. Ze zet zich als zodanig in voor het taal- en traditiebehoud van haar 'tribe', die in het Grand Canyon gebied leeft. Vandaag is Jaycee (zo heet ze) met haar moeder en enkele vriendinnen naar Sedona gekomen om in de omgeving van Bell Rock foto's te maken in de ceremoniële kleding van haar 'tribe'.
Ze zijn in alle staten... Jaycee omdat ze haar mobiel kwijt is en haar moeder zit in over de foto's, die met die mobiel zijn gemaakt.
We hebben een fijn gesprek, wisselen e-mailadressen uit en wij krijgen een aantal plaatjes van de fotosessie. We moeten beloven om, als we weer eens in USA zijn, contact op te nemen. Ze willen ons graag te gast hebben in hun 'tribe' in de Grand Canyon.
Laten we de Grand Canyon nu net hebben bewaard voor een andere keer.

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

Vandaag | 18:39

Wat een avontuur!!!

...
18.11 | 16:26

Lieve Hans en Mirjam.
Ik heb de verhalen tot vandaag zitten lezen om zo jullie reis in vogelvlucht te ervaren. Mooi en ontroerend. Goede reis Opa en Oma.

...
13.11 | 22:30

Wat is het toch steeds heerlijk jullie verhalen te lezen. Ik wacht vol spanning de foto’s af van het kaboutermannetje.

...
10.11 | 00:43

Lieve Rita, kleinkind nog op komst!
Jullie nog op pad?
Dagdag
Mirjam

...
Je vindt deze pagina leuk