'HEART OF STONE'

HARTVERWARMEND KADOOTJE VAN ROBERT.

RED ROCKS AND RED ROOFS.

HET VORTEXPUNT.

SALIE.

MONTEZUMA CASTLE

DAG 22
3 NOVEMBER

Terwijl Hans 'inmiddels routinematig' de was doet en de riolering van de RV doorspoelt, geef ik ons 'huisje' een grote schoonmaakbeurt.
Daarna ontbijten we en rijden richting Boynton Canyon voor onze ochtendwandeling en tweede vortexervaring.

De boodschap 'Let op... beren' doet ons even schrikken, maar we komen direct erna Robert tegen, die ons verzekert dat het vooral de beren zijn, die schrikken van de mensen.
Robert verrast me door me een hart te geven, met veel warmte aangeboden.
Hij geeft aan hoe we, naar het tussen twee bergen gelegen vortexpunt kunnen wandelen en klimmen. Een bijzonder punt omdat hier twee wervelende energiebundels bij elkaar komen, nl. de mannelijke energie van de berg 'Knoll' en de vrouwelijke energie van ' Kachina Woman'. Het is goed om een poosje rustig bij dit vortexpunt te zijn, omdat allebei de vormen van energie ons eigen zijn en daarom zullen beide ons goed doen. Je ervaart daar dat je in balans bent of komt, aldus Robert.
Is dat even een bijzondere ontmoeting.

Als ik op de klim naar boven wat zit uit te puffen ( het is behalve vermoeiend, ook behoorlijk warm), worden we ingehaald door Ron en Wynn uit Canada. Ook Wynn heeft een moment rust nodig om uit te blazen – dat schept een band. We lopen en klauteren een poosje samen op om er dan toch weer voor te kiezen onze eigen weg te gaan.

En dan komen we bij het einde van het trail en de bestemming van vanochtend: het vortexpunt.Een stenencirkel met een hart geeft de krachtplek aan. In het midden van de cirkel ligt salie te smeulen (Robert?). We zitten een poosje in de schaduw van 'Kachina Woman', terwijl we uitkijken Het is een bijzondere plek met uitzicht naar alle richtingen.
Een poosje later dalen we verfrist (opgeladen) de berg af. Dit neemt behoorlijk wat tijd in beslag, want er is iets ongewoons op deze bergwandeling. Ik zie overal stenen, die de vorm hebben van een hart. Van velen maak ik foto's maar ik zie er bijna bij iedere stap wel een of een paar. We willen ook nog naar Montezuma Castle en Hans maant me aan om door te lopen. Daardoor maakte ik (zo telde ik later ) 'maar' van 87 hart-stenen foto's.
Ik ben verrast, verbaasd, verwonderd, heb er geen woorden voor.

Dan Montezuma Castle....
Terwijl we afzakken naar het zuiden komen we hier langs. Op deze plek in Verde Valley hebben in vroeger tijden 'Pueblo'-boeren in de rotsen een onderkomen gevonden. In de USA geldt dit als een prehistorische plek, maar het speelt zich af in een periode, die wij de late Middeleeuwen zouden noemen (1150-1400). Niemand weet waarom deze Native Americans begin 1400 hiervandaan zijn vertrokken.
De Hopi, die claimen dat hun 'ancestors' hier woonden, geven aan dat de veranderingen in het leven van toen, vroegen om een andere spirituele bestemming. De plek is vernoemd naar Montezuma – de trotse heerser van het Incarijk- maar dat is naar later bleek een 'prehistorische' vergissing.

Verder onderweg verandert het landschap. Zagen we eerder groepen cactussen die laag bij de grond groeiden, nu zien we grote hoge cactussen. Het ziet eruit zoals op afbeeldingen van Mexico. We zijn daar dan ook niet zo heel ver vandaan. De temperatuur is inmiddels ook al opgelopen tot ca 30 C. graden, terwijl het toch al bijna 18.00 uur is. Bof ik (p)'ff ' (t) met die hitte.
Tonto National forest is de naam van het gebied: een cactussenbos. Even later duikt er in het schemerdonker het stadje Superior op, waar we blij zijn met een ongezellige standplaats pal naast de verkeersweg. Gelukkig net voordat we de bergen weer in moeten rijden, waar zeker in het donker, mijn haren te berge rijzen.
Het is goed zo voor vannacht.

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

Vandaag | 18:39

Wat een avontuur!!!

...
18.11 | 16:26

Lieve Hans en Mirjam.
Ik heb de verhalen tot vandaag zitten lezen om zo jullie reis in vogelvlucht te ervaren. Mooi en ontroerend. Goede reis Opa en Oma.

...
13.11 | 22:30

Wat is het toch steeds heerlijk jullie verhalen te lezen. Ik wacht vol spanning de foto’s af van het kaboutermannetje.

...
10.11 | 00:43

Lieve Rita, kleinkind nog op komst!
Jullie nog op pad?
Dagdag
Mirjam

...
Je vindt deze pagina leuk