'REMEMBER WHEN'

DAG 25
6 NOVEMBER


'Remember when I was young and so were you
And time stood still and love was all we knew
You were the first, so was I'
Allan Jackson 


USA heeft ons hart veroverd. Dank aan onze twee oudsten, zonder hun beider levenswending, waren wij niet op het idee gekomen van deze roadtrip. Zo zie je maar weer 'elk nadeel heeft zijn voordeel'.
Nu al dag 25 van onze tocht en zoals in het leven is er nog steeds iedere dag 'more to explore...'
We boffen enorm dat we dit samen kunnen doen. Hiervan zijn we ons zoveel meer dankbaar bewust omdat een paar van onze vrienden op dit moment met hun gezondheid strugglen.

Vandaag dus dag 25. Hoe was dat 25 jaar geleden? Kinderen, die zich ieder op haar of zijn eigen manier en passend bij hun leeftijd al in meer of mindere mate van ons aan het losweken waren.
Froukje en Pleun al op vrijersvoeten. Lieve partners, die een poosje bij ons gezin hoorden, maar die we als zodanig weer los moesten laten. Florus aan de scharrel en Janne 'eindelijk groot'. Hans druk met werk en carrière en ik – naast ons gezin- bezig met van alles en nog wat. Ik was 47 en mijn energie op een top.
Het 25 jaar getrouwd zijn vierden we in de tuin. We herinneren ons een zomer vol voorbereidingen met in augustus een superfeest. Eerbetoon aan 25 jaar huwelijk, met liedjes van de kinderen, familie en vrienden. Wat voelden we ons vereerd, verwarmd en trots. In Franse stijl met jeu de boules in het weiland en een echte Franse kok.
Het lijkt gisteren, maar jee... we zijn nu al weer 15 jaar verder.

Vandaag zijn we in White Sands Desert geweest. Een unieke sneeuwwitte woestijn tussen Las Cruses en Alamogordo. Ik kan niet onder woorden brengen, wat ik van binnen heb ervaren. Het wakkert het kind in me aan: omhoog rennen tegen het duin (ja, ik ook!). Het nodigt uit tot spelen en dansen (als ik weer op adem ben), maar ook tot overpeinzing...
Het zand ziet er zo ongerept uit, zacht, licht, gestroomlijnd door weer en wind met hier en daar een prent of voetafdruk en toch is het steeds volop in beweging.
Zo waren Hans en ik toen we ons leven samen begonnen. Weer en wind (we ervaren het vooral als 'voor de wind ') hebben ons tot hier gebracht. 45 Jaar samen, waarvan 40 jaar getrouwd en nog altijd volop in beweging, veelal licht en regelmatig speels. We dromen van nog eens 30-40 jaar, waarbij we ook bij de tegenwind, die zeer waarschijnlijk niet uit zal blijven, net als het zand en de duinen van White Sands vaak niet zichtbaar – altijd in beweging zullen blijven met tot slot een splendid zonsondergang.
Tot zover de overpeinzing...remember when...

Het bezoek aan White Sands kan pas in de middag plaatsvinden omdat er  's morgens een militaire oefening is. Er wordt een 'missile' (raket) gelanceerd en daarom is het hele gebied hermetisch afgesloten.
Dat geeft ons de gelegenheid voor een langer gesprek met de campingbeheerder, die nog maar net een jaar geleden ( na 40 jaar huwelijk) zijn vrouw verloren heeft. Het verdriet is groot.

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.

Mirjam | Antwoord 08.11.2013 16.19

Het zijn heel vaak orbs, Sil, maar lang niet altijd. In de woestijn zijn zandkorrels in mijn camera gekomen. Ik zie verschil (inzoomen).

Sil | Antwoord 08.11.2013 09.17

Zoveel orbs op de foto's. Wat zien jullie en de omgeving er weer prachtig uit.

Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

Vandaag | 18:39

Wat een avontuur!!!

...
18.11 | 16:26

Lieve Hans en Mirjam.
Ik heb de verhalen tot vandaag zitten lezen om zo jullie reis in vogelvlucht te ervaren. Mooi en ontroerend. Goede reis Opa en Oma.

...
13.11 | 22:30

Wat is het toch steeds heerlijk jullie verhalen te lezen. Ik wacht vol spanning de foto’s af van het kaboutermannetje.

...
10.11 | 00:43

Lieve Rita, kleinkind nog op komst!
Jullie nog op pad?
Dagdag
Mirjam

...
Je vindt deze pagina leuk