'AIN'T NO MOUNTAIN HIGH ENOUGH'

EEN NIEUWE DAG, EEN NIEUWE ROUTE.

ACHTER IEDERE BOCHT WACHT EEN ANDERE VISUELE VERRASSING.

We naderen John Day Fossil Beds Monument.

IEDER TRAIL DAT WE LOPEN, GEEFT ONS WEER EEN ANDER UITZICHT. Ongeëvenaard , rustgevend, spectaculair.

33 MILJOEN JAAR GELEDEN heeft vulcanische as van voorouderlijke bergen dit gebied bedekt.

De kleuren van de 'Painted Hills' zijn heel langzaam in de tijd geërodeerd.

DE RODE KLEUR ontstaat doordat het mineraal ijzer geoxideerd is. Andere kleuren zijn ontstaan door andere mineralen.

DE NAMIDDAGZON trakteert ons op rijke, pure kleuren. Het is een fragiel landschap, waar helemaal niets groeit.

BODEMVORMING heeft iedere laag verschillend beinvloed.

DE IMMENSE RUIMTE EN DIEPTE VAN TIJD ERVAREN WE HIER.

TJA... na al die rust, dan toch weer oefenen...'beyond fear'

NA DE BERGEN VOLGT DE PRAIRY.

DAG 10
22 OKTOBER


Er is een gezegde en dat gaat zo:
'Look before you book
Know before you go'

Zullen we ons dat nog ooit eigen maken?
We verblijven op zo'n 5000 ft hoogte. Als we gisterenavond aankomen is de buitentemperatuur nog aangenaam. Jassen zijn niet nodig, maar later koelt het af en half oktober op deze hoogte... het zou wel eens kunnen gaan vriezen vannacht. Dus is het goed om de kachel aan te doen, zodat niet alle drie de kleuren water in hun tank bevriezen vannacht.
'Know before you go'... We krijgen de kachel niet aan. Op hoop van zegen kruipen we dicht tegen elkaar aan onder de wol.

Vanmorgen staan de bloemen op de ruiten, maar de zon komt snel door en de RV heeft gelukkig geen schade opgelopen. Op de volgende campground maar eens de hulp van een 'fellow-kampeerder' inroepen.
Zowel gisterenavond als vanmorgen zijn we ons heel bewust van het comfort van Piper's vuur.

Ondertussen rijden we alweer. De camper geurt lekker naar de rozen in Froukje's boeketje en de normale autoverwarming brengt ons weer op temperatuur.
Vanuit La Pine rijden we via Bend, Redmond en Prineville naar Mitchell. We gaan verder op alweer een 'scenic byeway', wat werkelijk een geweldig spectakel biedt, een aaneenschakeling van mooie en imposante oernatuur. Niet voor niets heeft deze scenic byway Oregon als subtitel: 'A journey through time'. We kijken uit naar onze eerste stopplek van vandaag: National Park John Day Fossil Beds Monument. Zou het daar nog mooier kunnen zijn dan waar we nu al doorheen rijden?

'Ain't no mountain high enough'. Ik heb heel wat te overwinnen, hoogten, diepten, haarspelbochten, en slipgevaar. Hans draait er zijn hand niet voor om, maar voor mij is de titel van het lied van Tracy Chapman 'Beyond' het sleutelwoord. 'Beyond fear'. Ik werk er hard aan en het gaat al beter.
Om met ons pap te spreken: 'Ik ben maar een dood verschuldigd'. Ja waarom dan nog bang zijn...

Het toppunt van de dag zijn de John Day Fossil Bed's. In de buurt van Mitchell liggen de Painted Hills. Miljoenen jaren geleden hebben daar vulkaanerupties de tropische bossen bedekt en een kleurrijk landschap doen ontstaan. We trekken een paar uur uit voor dit adembenemende schouwspel en voelen ons er klein bij. We lopen drie verschillende trails naar de mooiste punten. Af en toe komen we iemand tegen maar voor het grootste deel van de middag zijn we toch vooral alleen te midden van dit heel bijzondere stuk aarde.

Tegen 16.00 uur rijden we verder en zien dat in de namiddagzon de bossen steeds meer herfstachtig kleuren. Het is een stralend zonnige dag (25 C) geworden en dat heeft een schilderachtig effect op het 'goud-geel-rood-groen-bruin.
Het begint al te schemeren wanneer we in Prairiecity een RVcamp vinden. Het is een klein parkje, waar we een staplaats vinden onder de bomen met uitzicht op de bergen in de verte. We hebben eerste keus: er is hier helemaal niemand, we zijn de enige gasten. Het verschuldigde campinggeld gaat in een envelope in de brievenbus van het spoorwegmuseum dat naast het ( gesloten) receptiegebouwtje staat.

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

Vandaag | 18:39

Wat een avontuur!!!

...
18.11 | 16:26

Lieve Hans en Mirjam.
Ik heb de verhalen tot vandaag zitten lezen om zo jullie reis in vogelvlucht te ervaren. Mooi en ontroerend. Goede reis Opa en Oma.

...
13.11 | 22:30

Wat is het toch steeds heerlijk jullie verhalen te lezen. Ik wacht vol spanning de foto’s af van het kaboutermannetje.

...
10.11 | 00:43

Lieve Rita, kleinkind nog op komst!
Jullie nog op pad?
Dagdag
Mirjam

...
Je vindt deze pagina leuk