'WETLANDS'

DAG 31
12 NOVEMBER


'If there's a place
where ground is wet.
it's a wetland
you can bet'.


We zijn niet de enigen die bij Wallmart hebben overnacht. En we hebben goed geslapen, hoewel het er beslist niet rustig was, want het warenhuis is het hele etmaal geopend. Ook bij MC Donalds kun je hier de hele nacht terecht en daar halen we al voor zevenen koffie. Dan hervatten we de route langs de kust en bereiken al snel Biloxi (Mississippi)

In Louisiana en Mississippi leefden een aantal groepen indianen die binnen het moerasgebied in dorpjes woonden en aan landbouw deden, dus niet de typische indianen die in de prairie op bizons jaagden. Er waren verschillende stammen, waaronder de 'Biloxi'. Deze stam heeft net als andere Native Americans veel last gehad van de kolonisten uit Europa: ze werden gevangen genomen als slaven, beroofd van hun rijkdommen en getroffen door infectieziektes.
De indiaanse cultuur is hier nu bijna verdwenen, op enkele reservaten na.

Na Biloxi volgen we kustlijn verder en pakken ook nog een klein stukje van Alabama mee. Een groot deel van de route van Louisiana en Alabama loopt langs of in het water.
We rijden ook nu weer tientallen mijlen door moeras of watergebieden via wegen op palen. Vooral het door het moerasgebied rijden, levert bijzondere plaatjes op omdat de weg zo 'n 6 meter boven het wateroppervlak en halverwege de boomkruinen 'hangt'.
Niet alleen de wegen, maar ook veel huizen zijn gebouwd op palen. Sheila, onze gastvrouw van de vorige dag, heeft ons al verteld dat na de orkanen Katrina en Rita in 2005, de schrik er bij veel bewoners goed in zit. Veel mensen, waarvan het huis is verwoest, zijn vertrokken naar een andere regio of wonen voortaan in een mobile home.
De dreiging is er nog steeds...we zien langs de weg veel borden met de aanduiding 'hurricane evacuation route'.

Uiteindelijk bereiken we Florida en vrijwel onmiddellijk worden de moerassen aan de kust vervangen door parelwitte stranden. We stoppen een paar keer om wat rond te struinen, een beetje te lezen, schelpen te vinden en ons te verbazen over het feit, dat we ongeveer de enigen zijn op het immense strand. 
Vanmorgen waren we al vroeg op weg en daarom houden we het rijden voor gezien, wanneer we, rond drieën, een camping aan zee zien.
En zo gebeurt het, dat we tegen de avond onze laatste strandwandeling van vandaag maken.




 

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

Vandaag | 18:39

Wat een avontuur!!!

...
18.11 | 16:26

Lieve Hans en Mirjam.
Ik heb de verhalen tot vandaag zitten lezen om zo jullie reis in vogelvlucht te ervaren. Mooi en ontroerend. Goede reis Opa en Oma.

...
13.11 | 22:30

Wat is het toch steeds heerlijk jullie verhalen te lezen. Ik wacht vol spanning de foto’s af van het kaboutermannetje.

...
10.11 | 00:43

Lieve Rita, kleinkind nog op komst!
Jullie nog op pad?
Dagdag
Mirjam

...
Je vindt deze pagina leuk