ALLE DAGEN WONDERDAG

 

21 juli-verhalen van verandering

 

Op vakantie in Wallonie slenteren we door Dinant.

Mijn oog valt op een affiche, waarop allerlei kreten en activiteiten genoteerd staan.

Wat is hier de bedoeling? Zou het een aankondiging van allerlei op stapelstaande uit te diepen onderwerpen zijn, een soort agenda?

In ieder tekstwolkje lees ik een belangrijk thema, waarachter een verhaal schuilt.

Voor mij gaat het over verlangen naar vrede, leven zonder geweld.

 

Ik vraag mijn man een getal onder tien te noemen.

“Zes!” is zijn antwoord.

En dan kies ik zes wolkjes uit die op dit moment mijn aandacht trekken.

In willekeurige volgorde zijn het: 'ete jeune'-'pissenlits transition'-'porteurs de paroles'-'roches en fusion'-'journee de jeu et du jouet' en 'prendre racine dans les etoilles'.

Diezelfde avond maak ik een ietsje vrije vertaling en mix de woorden tot een gedicht. En ja in die woorden verschijnt verlangen naar vrede.

 

Jonge zomer

vol spel en spelen

vallende stenen smelten

paardebloemen maken een oversteek

worden dragers van woorden

en schieten wortel tussen de sterren

11 juli-verhalen van verwarring

 

'Geluk is niet te koop maar wel te huur'. Jawel hoor, het staat er echt. Ik loop door Nijmegen waar alles in het teken staat van de Vierdaagse en de zomerfeesten die bijna beginnen. Vier dagen wordt er gelopen en zeven dagen is het feest. Aan de voorbereiding van dit alles wordt hard gewerkt. De stad laat zich totaal anders aan me zien. Over versiering gesproken, het lijkt niet op te kunnen. Een wildernis van reclame omringt me uitbundig en ja dan stuit ik op de grote vrachtwagen, die belooft dat ik geluk kan huren.

 

Sigrid (verhaallijnen.nl) heeft een avontuurlijke safari samengesteld, waarin ik meegenomen wordt op een expeditie die me onverwachte en mooie momenten brengt, eenvoudig, rijk, grappig, momenten hier-en-nu geluk. Wat is er eigenlijk weinig voor nodig. Ik hoef het niet te huren, het valt gewoon in mijn schoot, samenlopen van toevalligheden. Daar word ik me terdege van bewust bij het lezen van de paaiende slogan op de vrachtwagen, die dit bedrijf als versiering gebruikt om hun waren aan de man/vrouw te brengen.

Ik trek vandaag door de stad op zoek naar verhalen van verwarring. En verwarring is wat er ontstaat...bij mij. Ik ervaar een tikkeltje verontwaardiging in mezelf over het feit dat een bedrijf een dergelijke slogan als lokkertje gebruikt. Tegelijkertijd zit het me niet lekker dat ik er zo'n uitgesproken oordeel over heb en als ik beide gevoelens heb los kunnen laten, filosofeer ik over geluk en spring als vanzelf naar een geluksmoment in mijn kindertijd.

Het is een stralende, prachtige dag. De lucht is helderblauw en het is aangenaam warm en licht. Er zijn volop bloemen, jonge blaadjes aan de bomen en een vogel heeft een nestje onder ons dak. Ik sta aan het hekje achter in de tuin met daarachter het geheimzinnige, beetje donkere bos, waarin ik niet mag komen, maar waar ik o zo graag wil zijn. Vandaag speelt de zon door de bladeren, de betovering ervan heeft me in haar greep. Ik ben een gehoorzaam meisje en dus draai ik me om. Ik loop naar de andere kant van de tuin, langs de grote donkere dennenboom, die 's nachts de sterren raakt. Ik wandel door het hekje van de voortuin en ga rechtsaf. Nog een paar huizen staan er naast het onze en dan ben ik waar ik wezen wil.
Goudglanzende korenvelden, klaprozen, korenbloemen en margrieten. De wind laat het koren golven en ruisen. De zon op mijn blote armen en blonde haren verwarmt me. Ik stop mijn neus in de plooi van mijn elleboog...mmm...gebrande nootjes. Vlinders fladderen, ik zie een lieveheersbeestje en ik pluk bloemen zoveel als ik kan vasthouden. Voor mama!
De wereld ligt wijd en open voor me...ik ben!

Dat gevoel... niet te koop, niet te huur

 

 

 

9 juli-verhalen van verdwijning

 

Moment voor jezelf...

Hier niet hoor!

Rood van passie, verlangen en fysieke energie heeft hij zijn impuls gevolgd.

Rood van gêne en kwaadheid , roept zij opgewonden:

'Hee jij daar gluurder wil je wel eens snel maken dat je wegkomt”

 

 

 

 

 

8 juli-verhalen van verwarring

 

'Dit hoort niet in het rijtje thuis' was mijn eerste gedachte bij het zien van dit bord. Happen en kappen...wat een verwarrende samenvoeging. Een fout? Door die lichtreclame leek me dat toch wel stug. De opmerkelijke combinatie intrigeerde me en internet leert me nu dat 'kapsalon' een gerecht is met een leuk verhaal.

 

Het was 2003 en een Kaapverdische eigenaar van een Rotterdamse kapsalon wilde wel eens iets anders eten. Hij vroeg bij de naburige shoarmazaak om voor hem iets lekkers te maken met friet en shoarma. Het werd een frietje met shoarma, kaas en rauwkost. Dat viel in de smaak bij de kapper. Hij liet het gerecht door zijn medewerkers regelmatig halen. “Zeg maar dat je van de kapsalon komt, dan weten ze het wel”, zei de kapper. En zo was de naam 'kapsalon' geboren.

 

De kapsalon heeft inmiddels een grote opmars gemaakt in Nederland. Er is zelfs een jaarlijkse 'beste friet kapsalon van Nederland verkiezing'. Het frietje is een 'hit' bij jongeren, maar had je mij een paar dagen geleden gevraagd wat een kapsalon is, had ik gezegd:”een kapperszaak”





6 juli-verhalen van verdwijning

 

Daar zat hij dan met een stevige sigaar in zijn mond. Op het bankje, met af en toe de zon op zijn gezicht. Een vader, een opa misschien. 

Was dit bankje voor hem de ontmoetingsplaats om met vrienden samen te komen of was het meer een filosofisch bankje? Een vaste plek om stil te staan bij levensgebeurtenissen die om reflectie vroegen?

Was het zijn plek om te dromen of wachtte hij daar op iets ? Op iemand? Op post? Aanspraak? Zijn kleinkinderen?Iemands terugkeer?

Was het misschien gewoon prettig wachten? Op morgen? Op niets? In zijn eigen straatje, genietend van het leven dat aan hem voorbij trok.

 

'Pa's waiting bench'....het maakt me nieuwsgierig naar de man die hier zat. 

 

 

 

 

Nieuwe commentaren

Vandaag | 18:39

Wat een avontuur!!!

...
18.11 | 16:26

Lieve Hans en Mirjam.
Ik heb de verhalen tot vandaag zitten lezen om zo jullie reis in vogelvlucht te ervaren. Mooi en ontroerend. Goede reis Opa en Oma.

...
13.11 | 22:30

Wat is het toch steeds heerlijk jullie verhalen te lezen. Ik wacht vol spanning de foto’s af van het kaboutermannetje.

...
10.11 | 00:43

Lieve Rita, kleinkind nog op komst!
Jullie nog op pad?
Dagdag
Mirjam

...