ALLE DAGEN WONDERDAG

3 juli-verhalen van verdwijning

 

woorden verstommen

tijd, taal niet terugvindend

word je tot leegte

 

Zittend op de bank staart mevrouw ernstig en verdrietig voor zich uit. Dan begint ze te praten en maakt ze me deelgenoot van haar angstaanjagende werkelijkheid. “Ik heb zo’n onbehaaglijk gevoel. Alles wordt minder. Alles gaat mis. Mijn ogen zijn niet meer goed. Ik hoor mijn horloge niet meer tikken en in mijn hoofd zit het niet goed. Mijn 'hersens’ werken niet meer. Ik voel me in de steek gelaten van binnen. Ik heb het gevoel dat ik gek aan het worden ben.”
Ik sla mijn arm om haar heen en zeg dat ze beslist niet gek aan het worden is, maar dat het wel duidelijk voelbaar is voor haar, dat er van binnen iets aan het veranderen is. Ze vraagt wat ze nog allemaal kan verwachten nu ze zo achteruit gaat. Ik ben voorzichtig eerlijk tegen haar. En erken haar gevoel van wanhoop en eenzaamheid. Ze stelt het op prijs dat we er gewoon en open over praten. Het maakt haar rustig.

 

Hierna lees ik haar een kort gedicht voor uit haar lievelingsbundel. Het gaat over ouder worden. Ze luistert aandachtig, herkent haar eigen worsteling in de tekst. Even vraag ik me af of het wel goed was om dit gedicht nu te kiezen. Maar het helpt haar om te verwoorden wat haar bezig houdt.
“Ik geloof nooit dat het nog goed komt met me. Ik ga hard achteruit. Wat vind jij?”
Ik pak haar handen vast en zeg dat ze inderdaad achteruit gaat.
Ze kijkt me verdrietig aan: “Ik voel me net een leeg vat.”
“Ik zie dat u verdrietig bent.”
“Verdrietig, ja en bang ... IJzingwekkend bang en leeg. Mijn geheugen verdwijnt ... Ik verdwijn ... Ik ben gewoon een leeg vat. Maar jij houdt mijn geheugen bij elkaar, hè. Beloof je me dat?”
“Ik zal u, zo goed als ik kan helpen met herinneren en denken, dat beloof ik u.”
Haar bui klaart op en ja, ze heeft zin om samen nog wat te gaan schilderen.


 

2 juli-verhalen van verdwijning


Het thema van de derde etappe van de verhalensafari is: verhalen van verdwijning.

Sigrid geeft tips: “Speur naar sporen. Wat was er eerst wat er nu niet meer is. Fotografeer restanten, lege plekken en gaten”.

 

Mijn oog valt op de haikubundel die ik lang geleden over mijn moeder maakte en die altijd in het zicht ligt.

Mijn moeder...dolende, op zoek naar houvast; wanhopig probeerde ze de draden vast te houden, die haar met ons en het leven dat ze leefde, verbonden.

Wat er eerst was, was er niet meer....lege plekken en gaten...ze raakte zichzelf kwijt.

 

Wat er eerst was, is er niet meer...mijn moeder..,haar dood, het is al zolang geleden.

Verdwenen en gebleven.

 



 



 

juli-versieringen die verhalen dragen

(fotocollage:van 1t/m 10 = van links naar rechts)



'Goed voor jezelf zorgen is een bewuste keuze binnen een gezond en gelukkig leven. Ook jij kunt dat ervaren. Door een klein moment groot te maken....' (1)

 

Met volle teugen geniet ik van het dwalen door chique, hip, trendy Den Haag, een stad van lijnen, strepen en blokken, van mensen en muziek, kleuren en kreten, van vroeger en nu. (2)

Ik neem er de tijd voor en voel me vrij om eens lekker rond te kijken, mezelf te verwennen en ervan te genieten.(3)

Den Haag heeft stijl en toont dat want 'style is a way to say who you are, without having to speak' (4). Het is 'la place' (5), the place to be. Crème de la crème op velerlei gebied. Den Haag behaagt.

Koninklijk en alledaags is het al eeuwenlang de Hofstad van het koningshuis. Tegelijkertijd is het de stad waar mensen wonen, werken en plezier maken, het is een smeltkroes van talen en culturen

Bestuurlijk en politiek, statig en chique, historisch en modern, internationaal en multicultureel (5).

'A symphony for living', lees ik bij een kopje koffie op de Grote Markt en dat is geen Haagse bluf, het is werkelijk een bruisende stad met voor ieder wat wils. (6)

 

Tijdens mijn snuffeltochtje sprokkel ik, op zoek naar verhalen, beelden bij elkaar.

Ergens op een hoek bij een winkel zie ik : 'Wij zijn vers, handgemaakt en open. Volg ons' (7)

Wat is hier het verhaal?

Buiten bij een herenmodezaak roept een bord: 'Baretta, made my life better?' (8)

Maken kleren werkelijk de man of komt er meer bij kijken? Vrijwel meteen komt er in mijn hoofd een gesprek op gang over onder- en overschatting van het uiterlijk en het belang van balans tussen binnen- en buitenkant. Vandaar hop ik als vanzelf verder naar gemijmer over zelfbeeld en zelfwaardering, totdat Gerrit Achterberg mijn aandacht vraagt en me vertelt dat niet alleen ik, maar ook de stad geniet.(9).

 

A symphony for living, doordat ik een klein moment groter (1) heb gemaakt. Alvorens de trein richting Nijmegen te nemen, heb ik mezelf een uurtje dwalen door Den Haag gegeven.

'It's not how much we give, but how much love we put into giving'(10). Ik heb Moeder Teresa's woorden ter harte genomen en mezelf verwend.

Life is pretty amazing! (3)

 



 

30 juni -verhalen van vroeger


'De Kikkerkoning' lees ik, op een bij een BSO geparkeerde bus. Wat een woord zomaar ineens te weeg kan brengen. ..het voert me linea recta naar mijn kindertijd en nu voor het eerst, ervaar ik, totaal onverwacht, opnieuw mijn verdriet van destijds.

 

Zoals veel kleine meisjes droomde ik ervan ballerina te worden en wilde ik op ballet. Maar ik had een hartafwijking en een overbezorgde moeder, dus dat ging niet zonder meer.

Maar o wat wilde ik graag en ja hoor, nadat mijn moeder met de balletjuf had gepraat was het zover, ik mocht op ballet.

De juf was goed door mijn moeder geïnstrueerd, wat betekende dat ik lang niet overal aan mee mocht doen. Toch genoot ik van de lessen en met de andere meisjes verheugde ik me erop elfje te zijn in de uitvoering aan het einde van het seizoen. Elfjes in tulen rokjes zouden we zijn.

 

De avond van de voorstelling heb ik de hoofdrol. Op handen en voeten zit ik – in een saai pakje met capuchon – op de bovenste tree van een trapje. Beneden mij dansen de elfjes in hun roze en witte tutuutjes. Mijn rol: in de slotscene naar beneden springen en een paar sprongen op het podium rondhupsen.

Ik ...de kikkerkoning.

 

Eind juni 2014

 

Post van Sigrid: "Ga je mee op verhalensafari deze zomer?"

Dank je wel Sigrid, mijn kijk-schrijf- en reislust zijn met deze ene zin direct gewekt. Met de onverwachte vondsten van de tocht vorig jaar nog fris in het geheugen, check ik in en ga op avontuur. Intuitief reizen was altijd al mijn ding, dus zonder vooraf gemaakt plan ga ik op reis van letter naar teken, van beeld naar woord. Zie hieronderwat ik zoal tegenkom.

Nieuwe reacties

24.08 | 08:27

Lieve meneer en mevrouw van Laanen, via de danssite van Janne kwam ik op uw site, genoten van alle rijkdom die u deelt! Veel dank, hartelijke grt Margriet Nolet

...
15.12 | 21:05

Met veel plezier je verhaal gelezen Mirjam, geweldig, wat een mooie reis hebben jullie weer gemaakt. En wat een prachtig verhaal!

...
10.12 | 18:52

K linkt spannen die luchtzak.
Daar wil ik wel meer van weten!

...
07.12 | 12:12

Ik hoop dat jullie hier veilig doorheen zijn gekomen, het klinkt best eng in deze tijd waarin ik alsmaar over extreme weersomstandigeheden hoor! Liefs

...